22 april 2009

Intensie:

Op de rotonde in Maartensdijk staat een lifter met een bord, denkt een automobilist die de rotonde nadert. Neem ik de lifter mee of niet? Als hij dichterbij komt ziet de automobilist dat de lifter geen persoon is, maar een figuur met de uiterlijke kernmerken van een Avatar/fantasiefiguur uit de virtuele wereld. Het is een ‘Digitale Lifter’. In zijn hand houdt hij een bord met daarop het adres van een website, NaarThuis.nu. Waarom staat deze lifter daar en waarom ziet hij er zo uit? Als de nieuwsgierig geworden automobilist thuis de website bezoekt ontdekt hij dat de ‘Digitale Lifter’ een alter ego is voor een van de jongeren van de nabijgelegen OPL/Lijn 5. Op de website staan nog veel meer door jongeren vormgegeven Digitale Lifters’. Op de website vertellen de jongeren waarom ze tot deze verschijningsvorm van hun alter ego zijn gekomen en wat voor hen thuis komen betekent. Op de website wordt het concept van de conflict vermijdende wereld van de automobilist versus de wereld van de jongeren/conflictexperts op heldere wijze toegelicht. Zo komt de automobilist in aanraking met een virtueel personage waar een heel verhaal achter schuilt. Het werpt een ander licht op de realiteit van een “doodgewone rotonde” in Maartensdijk. Door te kiezen voor een ‘Digitale Lifter’ kunnen de jongeren hun verhaal vertellen, zonder dat de OPL of zijzelf rechtstreeks in het centrum van de belangstelling komen te staan.

Vision and proposal for public art work at Hong Kong Science and Technology Parks

INTRODUCTION:

What kind of public space is the Science and Technology Parks?

It is a private public space. It consists of an indoor space and a park. This public space is connected to Hong Kong; and to a network of Innovation and Technology all over China and worldwide. Who is the audience, who are the visitors, and which community? People with a scientific goal: employees and visitors Visitors with a recreational goal

Vision and plan for Science and Technology Parks:

@ your feet! combining art, media technology and tradition.

@ your feet! offers a meeting place for the continuously growing, world wide innovation and technology related community. It is a seducing, challenging, interactive landmark for the Science and Technology Parks - and its visitors.

VISION:

How does innovative, creative communication work? In our point of view communication is a connection between two or more biological systems. They continuously disturb each other - and recover. Creativity needs ability to explore what is before the moment of recovering. It needs to play with what is NOT (yet) under control; by for example unexpected events, fruitful misunderstanding, or coincidence. @ your feet! explores creative, innovative moments of communication.

LANGUAGE IS A VIRUS FROM OUTER SPACE (William Borroughs, 1981)

@ your feet! invites you in a ‘communication system’. This ‘communication system’ is touch based and language based. It invites you to touch; to explore the experience of meeting by touching in our time of mediated conscience. When you touch it, it shares stories with you. Sometimes you will read stories that seem to have a logic narrative. But more often you will see beauty and inspiration generated by coincidence, disturbance, userus and poetry.

@ your feet! combines art, media technology and tradition.

For the ‘communication system’ we are inspired by traditional Chinese medical practice in which touch and social well being are naturally related: foot reflexology. In foot reflexology the body is treated as a communication system. Pressure, or massage of the foot balances and stimulates this communication physically and psychologically. Specific pressure points relate to reflex zones in the body (concreet, sensibel, Hoe lijnen volgen?)…. We will use foot reflexology as a metaphor for a sculpture and audience interaction. Reflexology connects the tactile, physical world of the FOOT to the ‘invisible’ world inside the body. In @ your feet! we use this traditional method to connect the tactile, physical FOOT to open up a digital, interactive database. The database shows ‘invisible’ memories and stories of the community. It shows the body as a story teller.

PLAN:

@ your feet! is existing of an interactive tactile sculpture; a digital display and audience involvement.

FOOT:

For the ‘communication system’ we propose a sculpture with an accessible, tactile user interface. We will design a gigantic human FOOT, 7 meters long. It lies on the ground, sole up, up to 60 cm high. It’s scale invites you to use it as a large ‘game board’. The form of the FOOT represents a natural FOOT, a traditional sculpture. But soft and sensible. (material: see 1). It breaths soft, tempting artificiality. The user can stimulate the FOOT by touch: by pressure, massage; or by sitting, relaxing or standing on it. When touching the FOOT, your hand feels the rounds, wrinkles and lines of the artificial skin. The skin reacts by soft resistance, sometimes it is vibrating.Hoe lijnen volgen? The color of the FOOT is blue; referring to the digital space. The pressure points are shades of blue: purple and green, lightning up by an artificially generated ‘heart beat’. Stimulation of the FOOT opens up an interactive database, containing personal stories.

Display for the stories:

The stories are displayed on one of the transparent glass façades of the building. We think of the glass facade dividing the café from the outdoor terrace and the park.(location: see 2) The FOOT will be placed nearby on the ground, indoors or outdoors. The user of the FOOT can read the stories. The stories are readable at both sides of the glass facade: at the outside from the park and from the inside in the café. The café is a dynamic meeting place. The audience is invited to read, play and interact with the FOOT and its display. (material: see 3) Touching the FOOT activates the glass façade, the architectural environment. It ‘uploads’ the social environment.

Interface:

The FOOT has a public accessible interface: The ‘skin’ of the Giant FOOT shows several pressure points. (interface: see 4) The pressure points can be stimulated by touching; or by sitting or standing on it. By touching it stories become visible; stories with a logic narrative. The user of the FOOT and the audience can read the stories on the glass façade.

Autoplay:

When not touching the FOOT, the database will continue autoplay. When the database goes autoplay, the stories dissolve; they fall apart in fragments, even words. The database rules by an algorithmic program, which generates different dynamics in the appearance of the texts.

Fragments and words bump into each other, grow, clone. This process generates a growing, morphing, usurious network containing fragments of stories; connecting into unexpected collisions. It continuously shows information, in a coincidental, poetic way: a free zone for creativity.

Stories - Audience involvement:

Involving the audience we will use digital and networked technologies to allow people to participate in the creation of their own stories – to become producers as well as consumers (languages: see 5) We will invite the community of the Science and Technology Parks in the creative process of filling the database with stories. Starting from the Incubator, we develop a continuously growing network, by asking each participant for: a meeting story. ‘Tell us a story about ‘meeting’: this can be a passage of a favorite book, a classic story, an opera, a comic strip. You may memorize a personal meeting: romantic, doing fruitful business, creative, hilarious, philosophic, erotic, tragic or happy. A historical meeting, a recent meeting or a future meeting’.

The stories become part of the database; we will work with an editor.

Visible Network:

@ your feet! shows a large database of stories and fragments of stories. Different cultures with different ways of meeting; and different languages. By showing various points of view, in a morphing, viral, usurious network, we hope to provoke mutual inspiration.

Using electronic communication devices, @ your feet! is a new art form for

social cohesion and meeting place, researching new connections between individuality and community. This work becomes site specific by its users.

1) Material FOOT: It can be made from flexible polyester or polyutherane.

2) Location: Different locations are possible, let us consider this together.

3) Material display: we see diffeent possibilities to realise the display:

• glass facade with LEDS
• glass facade with neon monitors

In the development we appreciate to be in contact with Phillips Lab at HKSP.

4) Pressure Points and Database:

We would appreciate to be in contact with people researching biotechnology and traditional medical practice; for exchange during the development of the representation of the network infrastructure and pressure points as shown on the FOOT.

5) Languages:

Different languages could be used on the display, like Mandarin, Kantonese and English. Let us consider this together.

We will invite students of the Hong Kong Arts Center for a workshop concerning text, meeting and body experience in public space; and to assist us in the project.

This is a proposal developement, production, research.

— In collaboration with Hong Kong Arts Center

— Development software: with V2 LAB for unstable media Rotterdam Netherlands

— assistences Mart van Bree and others preperation time between half year and a year

@ your feet! is a vision and proposal. Because the buildings of th Hong Kong Science and Technologies Parks are monumental, we are convinced a monumental intervention suits here best. However, depending on the available budget, we can develop a suitable scale. We appreciate to make an estimate.

© @ your feet! 2005

Beleving van een rotonde.

‘Amerika is het land waar de snelweg de enige plek is waar de community als geheel

gedragen wordt, waar niemand elkaar ontmoet en iedereen met elkaar in contact staat.’

(Uit: ‘Sidderaal Amerika’ door Jean Baudrillard)

Een rotonde is een plek in wegennetwerk, in een eindeloze, anonieme infrastructuur. Het functioneert als een publieke ruimte met passanten, mensen in transit. In deze functionele publieke ruimte wordt elke mogelijke vorm van wrijving zo veel mogelijk ‘weg-ontworpen’.

Steeds vaker worden onze (semi) publieke ruimtes ontworpen als frictie vrije ruimtes, zero friction zones. In deze zero friction zones wordt je opgenomen in een geregisseerde publieks flow, vaak met camera bewaking. Andere voorbeelden hiervan zijn: vliegvelden als ‘overstap-machines’, het eindeloze netwerk van snelwegen, systemen van op elkaar aansluitende roltrappen, pretparken, shoppingmalls, etc. Zero friction zones zijn ruimtelijke ontwerpen die controle uitdrukken, monumenten voor het ‘weg-ontwerpen van spanning en kwetsbaarheid’. Hoe beleven mensen deze ruimte? Bestaat er zoiets als de ‘sociologie van de zero friction zone?’ De ervaring van een zero friction zone lijkt op de ervaring van een non-place, die de Franse antropoloog Marc Augé bechrijft als: ‘functioneel ontworpen ruimtes waar mensen in transit zijn, waar mensen langs elkaar heen geleid worden en ontmoetingen zoveel mogelijk worden vermeden; waar een gezamenlijke beleving niet plaatsvindt en herinneringen daaraan niet groeien.’

Wij zijn opgegroeid en vertrouwd met zero friction zones, met rotondes, snelwegen en  roltrappen. De zero friction zone kan een geweldige roes opleveren van voortglijden in eindeloze, spanningsloze, op elkaar aangesloten ruimtes. Tegelijkertijd brengt dit vermijden van spanning een grenzeloze vervreemding met zich mee; vervreemding van de omgeving en van sociale ontmoetingen op die plek. En die vervreemding uit zich weer in spanning die steeds extremer zichtbaar wordt in de media, bijvoorbeeld in krant, film, games, televisie; ‘veilig’ op fysieke afstand. We leven in een samenleving waar enerzijds de geweldloze fysieke ruimte, en anderzijds de verbeelding van het geweld in de media, steeds extremer uit elkaar komen te liggen. Hoe krijgen deze verhalen een plek?

In De Digitale Rotonde gebruiken we het anonieme en frictievermijdend ontwerp van de rotonde als plek voor een podium met lokale en persoonlijke verhalen.

Plan: De Digitale Rotonde

De Digitale Rotonde kun je meemaken door de plek te bezoeken. De beleving gaat over de plek en is verbonden aan een media-netwerk, het is een vorm van locative media.

Voor ons wordt de rotonde betekenisvol door de plek te ‘laden’ met verhalen over de ervaring van de rotonde. Verhalen en geschiedenissen over persoonlijke ontmoetingen met de omgeving, met anderen mensen en uit de media, 'ankeren' de plek. Deze verhalen zijn niet zichtbaar, ze leven in de verbeelding en de herinnering; ze zijn onderdeel van hoe je de rotonde als omgeving ervaart.

We benaderen de Rotonde van Maartensdijk als ontmoetingsruimte. De ontmoetingen vinden plaats op twee manieren, die samen een hybride ruimte vormen:

1 — Ontmoeting tussen mensen en verhalen.

2 — Verbinding tussen de plek Rotonde Maartensdijk met een digitaal netwerk.

Op de rotonde maken we ontmoetingen met de Rotonde Bewoners’- de omwonenden en  de gebuikers - beleefbaar. Zodra je de rotonde opdraait per auto of fiets, of in de bushalte zit, ‘ontmoet’ je je mede-bewoners en hun verhalen. Je ontmoet verhalen over de rotonde als no friction zone, over weg-ontworpen spanning en kwetsbaarheid. Dat kan gaan om herinneringen aan historische gebeurtenissen bij de rotonde Maartensdijk, en het kan gaan om herinneringen aan verhalen uit de media. Alle verhalen samen vormen het geheugen van de rotonde.

De rotonde als een speelveld voor ontmoetingen:

Om je uit te nodigen op de rotonde gebruiken we Ontmoetingsborden. Ze staan tussen de verkeersborden en vormen een interventie in het bestaande verkeersbeeld. Ze staan midden op de rotonde, in de bushalte en als fietsbordje. De Ontmoetingsborden midden op de rotonde zijn vormgegeven als ‘website omgeving’, met website-knoppen en de url www.DigitaleRotonde.nl. Deze Ontmoetingsbordenfunctioneren als een frame. De Maartensdijkse rotonde wordt hiermee geframed als website – en het plaatst de gebruikers van de rotonde in een digitale omgeving.

De Ontmoetingsborden nodigen je op verschillende manieren uit. Allereerst stellen ze je midden op de rotonde persoonlijk voor aan de Rotonde-Bewoner van de dag. Elke dag verschijnt de naam van een andere Rotonde-Bewoner op het bord, met voor elke nieuwe dag een specifiek verhaal. De borden nodigen je uit voor een ontmoeting via je mobiele telefoon. Zo kun je verhalen beluisteren van de Rotonde-Bewoners; maar ook jouw verhaal inspreken en aan de Digitale Rotonde database toevoegen. De borden vormen ook een portal, een toegang tot de website www.DigitaleRotonde.nl. Op de website kun je Bewoners en hun verhaal ontmoeten, en een eigen videoportret toevoegen. Op de website komen alle verhalen en videoportretten van alle deelnemers samen: de community van Rotonde Bewoners. Het zijn korte, intense ontmoetingen; die plotseling, als verassing, opkomen en weer verdwijnen, in het niemandsland van de rotonde.

Hoe De Verhalen:

De verhalen over de rotonde worden verzameld in videoportretten, die zijn:

• — 1) beluisterbaar op de rotonde met je telefoon
• — 2) te bezoeken op DigitaleRotonde.nl

1) Verhalen beluisteren op de rotonde:

Op de rotonde vind je Ontmoetingsborden met een telefoonnummer. Met dit nummer bel je naar de database van de website, zo kan je een verhaal luisteren op jouw telefoon. Je luistert naar het verhaal van een ‘rotonde-bewoner’, terwijl je over de rotonde fiets, wandelt of handsfree bellend over de rotonde rijdt; wacht bij het bezinestation of in de bushalte.

2) DigitaleRotonde.nl:

Hier ontmoet je het video portret van de rotonde-bewoners. DigitaleRotonde.nl is een platform en dynamische database voor de videoportretten en verhalen; digitaal gekoppeld aan de rotonde. Wanneer je de website bezoekt ‘ontmoet’ je direct één persoon met zijn of haar verhaal. Dit is elke dag iemand anders. Wanneer je verder gaat, kun je ook de andere videoportretten en verhalen bekijken.

Verzamelen van Videoportretten & Verhalen middels interviews:

We interviewen ongeveer dertig ‘rotonde bewoners’ voor een verhaal/videoportret. Deze video portretten vormen de basis van de database van DigitaleRotonde.nl. Het gaat ons niet om sensationele verhalen maar om de wijze waarop mensen herinneringen en verlangens in de verbeelding met zich meedragen. Omdat je niet lang op of in de nabijheid van een rotonde bent, duren alle verhalen kort; één tot maximaal twee minuten. Het gaat om korte verhalen, soms fragmenten. We willen zoveel mogelijk het directe verhaal beluisterbaar maken, en het monteren beperken. De mensen die we benaderen zijn onderstreept:

1) Verhalen over de gechiedenis van de plek: We interviewen de bewoners van restaurant Het Braadspit en de mensen daar omheen over de geschiedenis van het ontstaan van de rotonde, de dramatische ontwikkelingen die er plaatsvonden en de beeldende fragmenten in dit verhaal. Deze geschiedenis  gaat over: Het historische verkeersgeweld voorafgaand aan het ontstaan van de rotonde bij de familie van restaurant het Braadspit; de actievoerders die ‘als dood’ op de weg zijn gaan liggen om de gemeente-ambtenaren te overtuigen dat er een rotonde moest komen; de NOS journaal dat daar landelijk zijn eigen versie van gemaakt heeft; het gevoel van de Braadspit-bewoner dat de rotonde nu ‘van hem’ is. Voor deze interviews willen we een gezamenlijke dag organiseren in de buurt van de rotonde, zo mogelijk in het restaurant zelf.

2) Auto-portretten We interviewen de jongeren bij het bushokje en mensen die bij de jongeren betrokken zijn. We vragen hen naar hun favoriete scène uit films en games waarin auto’s een rol spelen. Dat kan een romantische road movie zijn, een drive-by-shooting, een kindertekenfim of een one player video game. We vragen ze hun favoriete scène te beschrijven en maken hier een videoportret van. We praten met: jongeren, de busschauffeur, de leraar, de ouders, de politie. Hierover interviewen we ook mensen bij het benzine station: Fietsers-die-wat-komen-kopen, dorpsbewoners, vreemdelingen, zakelijk verkeer, sluip-routers, mensen die werken bij het benzine station. (Bijvoorbeeld, onze persoonlijke favoriet is uit Crash van David Cronenburg: waarin een mooie vrouw zorgt dat ze in een auto ongeluk meemaakt, als in een soort intense paring van auto’s en lichamen. En die van onze zoon Emo is de scene waarin de kleine 101 Dalmatiërs moeten vluchten voor Gruella de Ville en achterop een rijdende vrachtauto moeten springen.) Voor de autoportretten bezoeken we mensen thuis, op hun werk, op school, etc.

Videoportretten & Verhalen zelf oploaden:

Mensen kunnen zelf een video (portret) met favoriete auto scène oploaden op de website of inspreken met hun mobiele telefoon.

— Per telefoon gaat dat via hetzelfde nummer als voor het beluisteren van een verhaal. Zodra het verhaal is afgelopen, hoort de beller een stem die hem uitnodigt om zelf een verhaal toe te voegen. De beller wordt daar door de stem in begeleid. Dit proces is geautomatiseerd. Men kan maximaal een minuut uploaden. Vervolgens wordt dit materiaal gearchiveerd op de van de website afgescheiden redactie site (zie onder: Redactie site). Wij blijven de auteurs van de website en bepalen welke verhalen uiteindelijk in de publiek toegankelijke database van komen.

- We onderzoeken nog hoe de kwaliteit van deze verhalen/video-portretten zich verhoudt tot de kwaliteit van de interviews. Het zal bijvoorbeeld een andere technische kwaliteit opleveren; en een  ander soort geluids kwaliteit. Afhankelijk van hoe dat ‘mengt’ met het materiaal van de vooraf gemaakte interviews, komt het zelf geuploade materiaal:

• — of in de database waar ook de interviews opgeslagen zijn
• — of in een apart aangemerkt archief, alleen toegankelijk op de website.

DigitaleRotonde.nl Website beschrijving

Op de home-page van www.DigitaleRotonde.nl ontmoet de bezoeker de Rotonde Bewoner van de dag. Zijn of haar video portret is groot in beeld, het gezicht kijkt de bezoeker aan. Zodra de pagina opent begint de Rotonde Bewoner zijn verhaal. Wanneer de bezoeker nog meer verhalen wil horen, klikt hij op het ikoon van de andere Rotonde Bewoners. Als hij zelf wil uploaden, gaat de bezoeker naar het ikoon: ‘zelf verhaal toevoegen’.

Ontmoetings Borden

Op en ronde de rotonde staan Ontmoetingsborden. De Ontmoetingsborden staan tussen de verkeersborden en vormen een interventie in het bestaande verkeersbeeld. De vormgeving van deze borden volgt (in overleg) de ‘huisstijl’ van de Provincie. Er zijn drie soorten borden:

1) Twee borden met aankondiging van wie er vandaag een verhaal vertelt (zie plattegrond en foto’s). Zodra je de rotonde oprijdt zie je recht voor je op de rotonde een ontmoetingsbord. Het zijn borden met een aanpasbaar LED display insert. (vergelijkbaar met de borden bij een parkeergarage met een LED display insert voor ‘vrij’ of ‘vol’.) ROTONDE BEWONER VAN VANDAAG De naam van degeen die vandaag een verhaal verteld, de ‘Rotonde bewoner van vandaag’, staat in het aanpasbaar LED display in het bord. Elke dag wordt weer iemand anders met zijn of haar verhaal aangekondigd in de display. Hiervoor is het ontmoetingsbord verbonden aan de database van de website middels SMS. De website kiest namen uit de database en toont deze op de LED screens. De website start met een database van 30 namen, die door uploading van het publiek kan worden uitgebreid.

Interactieve video installatie voor het Stadsdeelhuis van Oost-Watergraafsmeer.

Voor wie is het stadsdeelhuis?

Het stadsdeelhuis is een centraal huis voor de bewoners. Je komt er samen voor hulp en advies. Het is gebouwd als een glazen, doorzichtig huis. Je kunt hier iedereen en alles overal zien… Waar ontmoet je elkaar?

Je ontmoet elkaar aan de balies. Met onze handen wijzen we elkaar aan, geven, nemen, helpen, gebaren. Aan de balie komen we met elkaar in contact.

Het is de balie-handeling die ons verbindt. Met wie ben je hier samen? En hoe dichtbij mag je komen?

BALIE STROOM:

Balie Stroom is een ontmoetingsbeeld. In Balie Stroom komen de balies van het stadsdeelhuis samen in één lange, stromende Video-Balie... waaraan de handen van alle bewoners van Oost-Watergraafsmeer elkaar LIVE ontmoeten.

Vijf balies in het stadsdeelhuis doen mee:

01. Balie voor nummertjes

02. Balie voor algemene vragen

03. Balie in het Grand Café

04. Balie Centrum Beeldende Kunst

05. Kinder – Balie (speeltafel)

Ook de balies rond de Polderweg kunnen via internet deelnemen en zichtbaar worden. Balie Stroom laat de hele gemeenschap van Oost-Watergraafsmeer zien. Zo wordt het stadsdeelhuis nog transparanter - een huis dat verbindt.

Hoe werkt het?

Kinderen en volwassenen kunnen met Balie Stroom spelen: Balie Stroom bestaat uit 5 camera’s boven de balies, verbonden aan 3 videoschermen. Op de video schermen worden alle balies aan elkaar verbonden.

— Er is interactie tussen de bezoekers aan de balies en de videoschermen: Op de video schermen zie je LIVE video-opnames van de balies. Je ziet handen en balie-handelingen: je ziet handen die oppakken, geven, schrijven; gebarende en schuddende handen.

Jouw handen brengen het stadsdeelhuis tot leven.

— Er is ook directe interactie tussen de bezoekers en de videoschermen: Zodra je langs de videoschermen loopt, bewegen de videobeelden met je mee. Hoe lang kan een balie zijn? Op de videoschermen zie je een eindeloos stromende balie, met handen die ontmoeten. De ontmoetingen stromen met jou mee.

Welkom in de BALIE STROOM!

Je privacy is natuurlijk beschermd. Persoonlijke documenten zijn niet zichtbaar. En de video beelden worden niet bewaard. De camera’s zijn wel goed zichtbaar. © Lancel & Maat - Balie Stroom 2009.

Tvcentraal is onderdeel van de Kunstestafette:

Op uitnodiging van Kunstgebouw, stichting Kunst & Cultuur Zuid Holland en de gemeente Alphen aan den Rijn en de provincie zuid-holland en met medewerking van studenten van kunstacademie Minerva Minerva.

tvCentraal is een bewogen portret van de identiteit van Alphen aan den Rijn tijdens de aanbouw van het nieuwe stadscentrum. Dit portret werd zicht baar tijdens de televisie uitzending van tvCentraal. Aflevering 1 de Nacht.

tvCentraal

Deze 12 uur durende live tv-uitzending was te volgen via de lokale zender van 28 tot 29oktober 2000.

foto 2

tvCentraal Voor deze gelegenheid richtten wij het brugwachters huisje op de Alphense brug in als tv-studio. Hier ontvingen wij gasten, waaronderhangjongeren, een architect, een dakloze, een politieagent.

foto3

tvCentraal Aan hen stelden we de vraag: Waar zou U uw bed neerzetten in de openbare ruimte van Alphen aan den Rijn?

foto4

tvCentraal

We spraken over sociale, planologische en politieke dromen. Het bed werd een metafoor voor een hangplek, de gemeenteraadzaal, een eigen plek in

foto5 piama

tvCentraal

Met tvCentraal doen we een voorstel voor stadstelevie als alternatief stadscentrum. Dit centrum bestaat niet

uit gebouwen maar leeft in de verbeelding door de aantrekkingskracht van de verborgen kanten,

schaduwzijden, verhalen, geruchten en verlangen.de stad, stads televisie. foto huisje tvCentraal Stads-tv is een plein waar stadsbewoners zichzelf

en hun medestadsbewoners presenteren en gepresenteerd zien. Het toont de stedelijke identiteit in haar eigen dynamische, transparante openbare ruimte.

tvCentraal

aflevering 1: De Nacht nachtelijke ontmoetingen

TVcentraal is een eigen stadstelevisie voor Alphen aan de Rijn. TVcentraal gaat over het stadscentrum in de nacht: de verborgen kanten, de verbeelding, de schaduwzijde, het verlangen. TVcentraal wordt uitgezonden in de middag en nacht van 28 oktober 2000. TVcentraal is voorlopig eenmalig, we hopen dat  Alphen aan de Rijn daarna TVcentraal als 'stadscentrum op tv' een levendige toekomst geeft.

Studio:

Het brugwachtershuisje aan de Alphense brug functioneert als tv-studio. Op 28 oktober kunt u hier op bezoek komen. TVcentraal wordt live uitgezonden. Op een bed ter grootte van het huisje ontmoeten gastheer Hermen Maat en gastvrouw Karen Lancel ieder uur nieuwe gasten uit Alphen aan de Rijn voor een gesprek of presentatie. Een deel van de uitzending wordt opgenomen tijdens een nachtelijke bakfiets rit.

Ontmoeting

Ieder gesprek beginnen we met de vraag: 'Waar zou u uw bed neerzetten om te slapen in de openbare ruimte van Alphen aan de Rijn? Een stadscentrum bestaat eruit dat de stadsbewoners er hun sociale verlangens - maar ook de keerzijde ervan, hun angsten - op projecteren. Wie nodigen wij uit voor TVcentraal ? We spreken met mensen die hun nacht doorbrengen in de openbare ruimte van in Alphen van de Rijn, zoals uitgaande jongeren, nachtportiers, nachtwakers, slapelozen, etc.

Deelnemen? Mail naar: This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it Email ons wanneer u deel wilt nemen aan de uitzending, ons attent wilt maken op iets of iemand die we absoluut niet mogen missen, uw mening wilt geven of meer informatie wilt hebben.

TVcentraal is:

WWW.TVcentraal.nl

Email: This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it

Het brugwachtershuisje als openbare tvstudio

Kunstestafette-krant

Openbaar debat over o.a. stadsTV (21 oktober)

De uitzending (28 oktober)

Banier onder de Alphense Brug, zichtbaar als de brug open gaat

Video Archief TVcentraal (opening CBK 25 november)

Overdracht TVcentraal aan Alphen aan de Rijn  bij opening CBK

Gaat over de ervaring van de zuidvleugel als netwerklandschap, de nieuwe stations en de stedenbaan. Gezien met de blik voor een gemediatiseerd landschap;

Inleiding

Waar is hier? Zuidvleugel De stedenbaan en de nieuw te openen stations leggen nieuwe verbindingen in de Zuidvleugel; en verbinden verschillende plaatselijke karaktertrekken.

Hoe kijken we naar dit landschap?

We hebben sinds kort een caravan in het Groene Hart. We gaan er heen met de metro en de bus: Op zoek naar de Horizon. We kijken er naar het uitzicht, een veen landschap, boeren bedrijf in ruste, een natuurmonument. Ondertussen bellen we mobiel over een project in Hong Kong, middels Videoconferencing – Skype inclusief webcam. Op de website van het museum staan foto’s van de wolkenkrabber waarin de mensen zitten waarmee we nu praten. We zijn permanent bereikbaar, we worden gebeld over lopende projecten, door vrienden,

chatten en beantwoorden onze e-mails. Electronische ontmoetingen, die zich afspelen in een ongedefinieerd landschap, een soort electronische ruis. We weten van elkaar niet waar we zijn; het kan overal zijn...

Onderweg naar huis (in een historisch centrum) komen we langs een hele reeks Zuidvleugel non-places 1). Plaatsen met een transit karakter: shoppingmall, bushalte, parkeerplaats; stations. Op het perron stappen we uit: Wilhelminaplein. We zien onszelf terug op surveillance monitoren. Spitsuur. Het is druk. Metaal, roltrappen, spiegeling. Live, realtime; pre-recorded, re-loaded; we zien onszelf terug in een gemediatiseerde ruimte in een zappend netwerk landschap. Waar ben je nu?

ZAPSCAPE nodigt het publiek uit. niet om een een (historisch) perspectief te beves-tigen, maar om de blik, de perceptie op de huidige Zuidvleugel zichtbaar te maken.

\ZAPSCAPE verbindt met behulp van interactieve media beeldend de plaatsgebonden karaktertrekken van de Zuidvleugel. Om zo in het hoofd van de bewoners en gebruikers een dynamisch Zuidvleugel-portret op te roepen.

ZAPSCAPE bestaat uit twee ‘Ogen’. Het zijn twee ogen voor de Zuidvleugel, een gemediatiseerd netwerk-landschap. Via deze electronische ‘Ogen’ kunnen mensen èn landschappen elkaar ontmoeten. De ogen stellen in een tussengelegen database een complex landschap samen.

ZAPSCAPE Beschrijving De twee grote, ronde ‘Ogen’ staan op twee verschillende trein en metro stations in de  Zuidvleugel. Ze functioneren als surveillance–monitoren en -camera in EEN. De ogen kijken EN ze laten ons zien wat ze zien. Maar in plaats van ons onze ruimte te laten zien, wisselen de ‘Ogen’ beeldinformatie uit. Het ‘Oog’ op het ene station toont het perron van het andere station. En ze zijn niet in een hoek weggegwerkt, maar ze staan opzichtig op de perrons tussen de wachtende, haastende, pratende mensen.

Ontmoeting Stel, jij staat te wachten op het ene station en ik op het andere station. De ‘Ogen’ registreren jou op jouw station, en plaatsen jou in het beeld van mijn station. Mijn gezicht zie ik terug op jouw station. Op de monitoren zien we onze gezichten elkaar ontmoeten en versmelten. Je vraagt je af: waar ben ik? Touch me staat er op de ‘Ogen’. Ik kom nog dichterbij en raak je gezicht aan. Zodra ik je gezicht ‘aanraak’ openen zich ongekende mogelijkheden en een scala van landschappen. Het surveillance beeld gaat een eigen leven leiden en transformeert. We ontmoeten elkaar in een fantasma van vloeiende grenzen tussen de stations hier en daar, openbaar en privaat, Stenen muren en groen, tussen jouw en mijn herinneringen. We reizen samen grenzeloos door een morfing landscape van Zuidvleugel nonplaces, verbonden aan pre-precorded subtitles over ‘herinnerings-landschappen’, met interactieve live mixing van onze gezichten. Tot ik je weer loslaat – en we weer terug zijn op ons eigen perron. Vloeien. Mixen. Blenden. Zappen. ZAPSCAPE

ZAPSCAPE

WAAR

De ‘Ogen’ bevinden zich in op trein en metro stations. Ze  zijn mobiel en onderweg. Ze reizen door non-places van de Zuidvleugel, ze verblijven ergens alleen tijdelijk. Zo verbinden ze bijvoorbeeld het landelijke Treinstation Voorschoten, met het ondergrondse, metalen, met roltrappen omgeven Metrostation Wilhelminaplein in Rotterdam.

HOE

De ‘Ogen’ bestaan uit flatscreen monitoren met touchscreens en webcams. Door interactieve, online  video conferencing techniek zijn de twee ‘ogen’ met elkaar verbonden. Dit maakt communicatie mogelijk tussen mensen die hier onderweg zijn. De communicatie is deels live, deels van te voren geregisseerd.

Op het scherm van het ene ‘Oog’ kun je de ruimte zien waar het andere ‘Oog’ zich bevindt. Wanneer je dichter bij komt, wordt middels webcam jouw gezicht ook in die ruimte geprojecteerd. Je kijkt jezelf dan aan vanuit die andere ruimte. De mensen daar zien jou op hun ‘Oog’ verschijnen; en kijken ook naar jou. Zodra een van hen het andere ‘Oog’ nadert, kun je spelen met de tussen-ruimte. Je speelt door je eigen gezicht, of het gezicht van de ander, op het touchscreen aan te raken.

Je speelt met:

— Morfing Landscapes

— Pre-recorded subtitles

— Live gezichten mixen

Morfing Landscapes:

Zodra je het gezicht aanraakt, transformeert het perron; en zien ons samen op andere non-places en grensgbieden in de Zuidvleugel. Deze ‘nonplaces’ morfen: ze transformeren, een digitaal proces waarbij het ene beeld langzaam vervormt in het andere beeld. Meerdere landschappen worden zo verbonden tot  EEN transparant landschap, waar je gezichten samen door heen reizen.

Pre-recorded subtitles over ‘Herinnerings-landschappen’ Zodra je je eigen gezicht aanraakt roep je pre recorded, geschreven teksten op; uitspraken, beschrijvingen, verhalen van beowners in de Zuidvleugel over ‘herinnerings landschappen’. Deze teksten verschijnen onder jouw gezicht als subtitles. Ze verbinden zich aan jouw gezicht alsof het jouw tekst is, als performer in een film. Dit is op beide ‘Ogen’ zichtbaar.

Deze pre-recorded teksten komen uit interviews met bewoners uit de Zuidvleugel over de ervaring van een open, onbegrensde ruimte met de vraag: ‘Waar ligt jouw horizon?’ Wij selecteren korte scripts uit deze verhalen. Voor de interviews nodigen we mensen uit. We denken aan mensen die we ‘specialisten‘  noemen in de beleving van open ruimte:

— Asielzoekers, computer nerds, mensen uit de gevangenis.

— Mensen die geimmigreerd zijn vanuit open gebieden, zoals woestijn, gebergte.Veel mensen die in de Zuidvleugel wonen, herinneren zich hun oorspronkelijke horizon ergens anders. Wij denken dat al die mentale horizonnen ‘mengen’ met de landschapsbeelden hier. Dat onze collectieve, mentale landschapsbeelden gevoed worden door al die horizonnen van alle bewoners. Deze beelden verhouden zich in Zapscape tot het groen van de Zuidvleugel.

— Senioren die niet meer goed bewegen kunnen over hun herinnerings-landschappen.

— Schoolklassen (Het zou deel kunnen worden van een lespakket...)

— Studenten Koninklijke Acadamie Den Haag.

De subtitles worden opgeslagen in een online database en worden vandaaruit geactiveerd.

Interactief Archief

— Alle portretten verhalen en landschappen worden online in een database gearchiveerd.  Het levert een beeld archief op van bewoners met teksten over het landschap.

— Dit archief is ook online toegankelijk voor publiek; als een online community portret waar jezelf aan deel kunt nemen.

— In een uitgebreidere versie zou ZAPSCAPEde mogelijkheid bieden voor mensen om verhalen of foto’s achter te laten op een website middels een interactief archief.

Wanneer er langere tijd geen interactie is, verschijnen autoplay ontmoetingsbeelden die eerder plaatsgevonden hebben uit het archief.

Techniek:

De software van de ‘Meetingscreens’ kunnen we ontwikkelen met V2 Lab i Rotterdam waar we al vaak mee hebben samengewerkt Teksten en beelden zijn opgeslagen in een interactieve database die kan worden aangevuld; eventueel aangesloten op een website. De ‘Meetingscreens’ zijn online; indien op een non-place nodig, kan met WIFI gewerkt worden.

1) Marc Augé, in: ‘Non-Places introduction to an Anthropology of Supermodernity’: ‘The space of a non-place creates neither singular identity nor relations; only solitude and similitude.’ Kun je aan deze nog ongedefinieerde publieke ruimte een nieuwe sociale betekenis geven?

Karen Lancel

Nomansland is a meeting place, a hybrid platform for exchange and debate, a conceptual space with a base on the web. nomansland initiates social interventions on the public domain, inviting the audience to meet in online chats, to participate on the website, to join offline discussions and performances. The audience is invited to exchange experiences about their personal relationships to the public environment, in order to create new connections between the public and the private space. nomansland offers a temporary freezone to discuss the need for an undefined area in the hyperdetermined public domain. Hyperplanned spaces create not only geographic, but also social and political borders. ‘A border can exclude, but it can also serve as an orientation and transitional space; a space in between.’ ‘nomansland stimulates an awareness of systems and mechanisms that form identity and policy within a globalizing society.’

Images of nomansland activities are presented on billboards, postcards and website.

nomansland.nu is a growing collective memory of nomansland, work in process.

Special thanks to Marjorieke Glaudemans

What does a nomansland mean for you? What does a border mean for you?

nomansland activities:

entering nomansland.nu

All actions of nomansland are archived on this website as texts, photographs and movies.

nomansland.nu is also a meeting place, where visitors use the chatbox during performances and are invited to add to the guestbook.

The website homepage reveals the hidden faces of nomansland ‘inhabitants’ through user interaction. Visitors can add their own face by sending a portrait to: This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it

With support of Dutch Instituut voor Media Art Montevideo TBA Amsterdam, artist in residency

Website hosted by Driebit, Driebit.nl

think tank

At Watertower in Stadskanaal,  May 18-19, 2002

Public commission for Semslinie Kunstlijn, DLG Groningen/Drenthe and city of Stadskanaal.

founding

At the land of Farmer Soppe, May 18-19, 2002

Public commission for Semslinie Kunstlijn, DLG Groningen/Drenthe and city of Stadskanaal.

asylum chatpoints

Asylum Seekers’ Center Veendam Groningen, November 29, 2002

asylum chatpoints

Imagine IC Amsterdam. and Festival Face to Face Apeldoorn, April 26, 2003;  June 21, 2003.

Hosted by AZC/OC,COA Cluster Groningen Zuidoost, Vluchtelingenwerk and Stichting vluchtelingenwerk.

petition: autonomy for nomansland

Binnenhof Den Haag, June 22, 2002; Hosted by Stroom HCBK Den Haag.

demonstration & online domain

At VU (Vrije Universiteit) Amsterdam and construction site for the new VU.

Hosted by Virtueel Museum / Vrije Ruimten, Zuid As and VU, Amsterdam

join nomansland at nomansland.nu

Thanks to: Wim Boetze, Hendriekje Bosma,  Loes Heebink, Liane van der Linden, Hermen Maat, Nederlands Instituut voor Mediakunst Montevideo TBA Amsterdam , Adriaan Nette, Daphne Pappers, Herman Soppe; and many thanks to all participants. Design postcards, publication: Erwin Slegers.

Texts: Jellichje Reijnders (advise and feedback). Ina Boiten auteur ‘niemandsland’.