TELE_TRUST
‘What is rejected and refused in the symbolic order, reappears in reality. Specters, ghosts and phantoms haunt the world.’
Networking body Onze lichamelijke, sensorische ervaring van de ander verandert met de communicatie-technologie. We ‘kijken’ met nieuwe ogen, oren en handen. Via een interface ‘zien’ we de ander en de wereld om ons heen. Nieuwe vormen van zichtbaarheid, aanraakbaarheid, stemgeluid veranderen sociale processen, en veranderen ons begrip van identiteit en sociale verbondenheid. Wat is een veilige plaats, en wat een onveilige? Hoe houd je controle over een sociale omgeving die zich door een vreemd medium laat representeren? Hoe intiem, hoe eenzaam is een virtuele ruimte? Hoe voelt mijn lichaam, wireless, in de chatbox, op het touchscreen? Wat betekenen hier mijn woorden, waar worden mijn herinneringen bewaard?
Controle en verlangen Hoewel ‘connected’ zijn via het digitale netwerk enerzijds een schijnbaar grenzeloze sociale ruimte biedt, is het anderzijds ook het netwerk van een zelfgecreëerde surveillance maatschappij geïnspireerd op het panopticon. In dit spektakel genereren uitdijende controlesystemen steeds meer suspense voor een ‘onzichtbare ander’. We verbergen onze kwetsbare lichamen achter onze persoonlijke digitale communicatie middelen (bijvoorbeeld mobiele telefoon, GPS, draadloos internet). Met behulp van technologie maken we onze lichamen onaanraakbaar en deels onzichtbaar.
Maar hoe onbereikbaarder we worden, hoe meer we naar het contact met de ander verlangen - die we dan weer najagen in het digitale netwerk. We leven met onze mobiele telefoon in de hand, op zoek naar voortdurende beschikbaarheid. Maar hoe ervaren we presence, wederkerigheid en vertrouwen als networking body?Waar en hoe bestaat er een ‘ik’, de ander en een ‘identiteit’ tussen digitaal netwerkende lichamen? En welke rol speelt hierin de fysieke, tastbare aanwezigheid van het eigen lichaam?
Doel In TELE_TRUST analyseer, beschrijf en ontwerp ik vanuit de (media-) kunsttheorie een reflectieve ‘ontmoetingsplek’ voor networking bodies. Deze ‘ontmoetingsplek’ wordt zowel een sociale ruimte, als een verleidelijk beeldend ikoon voor het deelnemende publiek. Bij dit onderzoek betrek ik de veranderende ideëen rond de noties van publieke en private ruimte; identiteit, tastbare lichaamsbeleving, presence, wederkerigheid en vertrouwen. In TELE_TRUST is de ‘ontmoetingsplek’ vervreemdend - maar biedt ook een reflectieve speelruimte voor een flexibele identiteit en een hybride ervaring van het eigen, tastbare lichaam. |